mércores, 5 de decembro de 2018

Tempo de Advento: 2ª semana


9 de decembro: domingo 2º de Advento

Evanxeo: Lc 3, 1-6

No ano quince do imperio do emperador Tiberio César, sendo Poncio Pilato gobernador de Xudea e Herodes tetrarca de Galilea, e o seu irmán Filipo, tetrarca de Iturea e máis da Traconítide, e Lisanio, tetrarca de Abilene; baixo o pontificado de Anás e Caifás, chegoulle a palabra de Deus a Xoán, fillo de Zacarías, no deserto. E percorreu toda a rexión do Xordán, pregoando un bautismo de conversión, para o perdón dos pecados, conforme está escrito no libro do profeta Isaías:

“Unha voz clama no deserto: Preparade o camiño do Señor, achanzade os seus vieiros; toda barranqueira se cubrirá, todo monte e outeiro se rebaixará, os camiños tortos hanse endereitar e os escabrosos hanse achanzar. E todo o mundo verá a salvación de Deus.

sábado, 1 de decembro de 2018



TEMPO DE ADVENTO

Advento, o tempo da chegada, das chegadas de Deus. Chegadas do pasado, que rememoramos e celebramos, porque sosteñen a nosa esperanza; chegadas do presente, ás que se nos pide estar moi atent@s, para non desaproveitar a súa forza de vida, a súa oferta; chegadas do futuro, máis o menos preto, coas que Deus mesmo está comprometido, e para as que a nós se nos pide fe e tamén compromiso.

Deus vén. O seu é vir sempre. Non fai falla que llo pidamos. O seu é vir sempre co pan debaixo do brazo, coa vida debaixo do brazo, coa boa ventura debaixo do brazo. De nós depende pechar ou abrir portas, pechar ou abrir soños, pechar ou abrir cambios, pechar ou abrir vida. Certo que á xente de aldea sempre nos gustou abrirlle a quen peta a nosa porta, facelo pasar, invitalo a algo ao quente da cociña. E así pode ser con Deus.

Vivir o Advento cos pés e co corazón na terra; todo o que fagamos ou deixemos de facer estará asentado nas vidas de cada día, coa xente coa que formamos familia, comunidade, pobo; vidas de cada día repletas de fraxilidades. Vivilo tamén cos pés e co corazón no medio da xente máis desposuída, pois ese é o espazo especialmente escollido por Deus para os encontros con el.

O Evanxeo de cada día vai debullando para nós a riqueza que Deus nos ofrece na palabra e nos feitos de Xesús. Cousas moi simples e moi fondas, que chegan aos nosos corazóns, ás nosas vidas dando paz, alento, esperanza.

venres, 23 de novembro de 2018

Obradoiro de Espiritualidade 2


PENSAR E VIVIR A XESÚS HOXE

Textos bíblicos:

Mc 1, 21-29: A autoridade coa que Xesús falaba e actuaba causaba admiración.
Mc 8, 27-38: E vós, ¿quen dicides que son eu? Cómo o mesmo Xesús se explica a si mesmo.
Xn 1, 1-18: Prólogo do Evanxeo de Xoán, que amosa xa unha comprensión de Xesús moi madurada desde a reflexión e a vida dalgunhas comunidades cristiás.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida.
  1. En situacións de crise e transformación da Igrexa sempre se insistiu na necesidade de “volver a Xesús”. ¿Qué significa vitalmente para ti “volver a Xesús”?
  2. Sinala algún aspecto do proxecto e do comportamento crente de Xesús, que neste momento che resulta especialmente atraínte ou especialmente difícil de asumir.
  3. Os primeiros grupos cristiáns foron descubrindo e foron experimentando en comunidade quen era Xesús, que significaba para as súas vidas e para o conxunto da realidade social. ¿Cómo lle estás dando saída a esta necesidade de avanzar no descubrimento de Xesús en comunidade? ¿Sentes necesidade de dar algúns pasos por aí? ¿Qué pasos poderías dar?

Tempo de oración
  • Busca e crea un espazo, un momento, un tempo axeitado (15-20´)
  • Toma conciencia de que Deus está en ti, de que ti estás en Deus.
  • Le algún dos textos sinalados arriba ou Mt 6, 5-14 sobre a oración.
  • Vaite concentrando naquel xesto, naquela palabra de Xesús, que máis che chegou. Somérxete nela, deixa que te colla enteiramente. Cala, adora, ofrécete a fondo, para poder vivir logo algo coma Xesús.
  • Acaba dándolle grazas a Deus pola súa atención neste tempo. Anímate a pasar o día empuxada polo alento de Xesús acollido na oración.

Obradoiro de Espiritualidade 1


PENSAR E VIVIR A XESÚS HOXE


Esta mañá viamos como a comunidade cristiá desde o primeiro momento foi facendo o descubrimento da riqueza enorme de Xesús como ser humano e como fillo de Deus. Este camiño de descubrimento segue aberto na cristoloxía actual.
Tamén cada un, cada unha de nós facemos o noso camiño singular neste descubrimento que nunca podemos dar por acabado.

Tendo isto en conta:

  • Que, quen foi sendo Xesús para ti ao longo da túa vida? Describe brevemente este proceso persoal teu.
  • Recordas algún momento ou circunstancia na que tiveches algunha experiencia máis intensa, na que caíches na conta dalgunha dimensión nova para ti de Xesús?
  • Coñecemos ben esta pregunta que Xesús nunha ocasión lles fixo ás persoas que o acompañaban de cerca: “E vós, ¿quén dicides que son eu?” (Mc 8,29). ¿Quen son eu para ti? ¿Que resposta lle darías ti a Xesús desde a realidade da túa vida? Resume a resposta nunha frase curta, nunha soa palabra, nun símbolo…

1º Encontro 2018 / 2019



Aprendendo a orar na escola de Xesús


1.- Lectura de Mt 6, 5-8
  • Poñernos no centro da oración nós, e non Deus.
  • Excedernos en palabras, cando Deus xa sabe o que precisamos.


2.-Entramos no segredo de Deus
  • Facemos o sinal da cruz, no nome do Pai, do Fillo e do Espírito Santo.
  • Poñémonos en silencio e quietude ante Deus, co corpo, coa mente, cos sentimentos, con todo o noso ser.
  • Cantamos:

COMO CHE CANTAREI, MEU DEUS, COMO CHE CANTAREI?COMO CHE CANTAREI, MEU DEUS, TAN POUCA COUSA EU SON.

do 10 de novembro de 2018 ao 15 de decembro de 2018



Lecturas:

Texto base:

Repensar la Cristología. Andrés Torres Queiruga. Ed. Verbo Divino 1995

Textos complementarios:

Síntese do anterior, preparado para a Escola de Espiritualidade por María del Carmen Leirós de la Peña (Mencha).


1º encontro: 10 de novembro do 2018
Cap.7 A Cristoloxía despois do Vaticano II  (páx. 215-257)

2º encontro: 15 de decembro do 2018
Cap.6 Xesús, home verdadeiro  (páx. 179-213)

Cuestións para axudar a centrarse no máis importante do texto e ver de comprendelo:

  • Como poderías explicar a diferenza entre unha cristoloxía desde arriba e desde fóra, e unha cristoloxía desde abaixo e desde dentro?
  • Que implicou para Xesús ser un home “coma un home normal” (Flp 2,7)? Sinala algúns aspectos desta realidade.
  • As persoas que acompañaban a Xesús de cerca vírono como un home normal e na profundidade da súa humanidade descubriron algo que os desbordaba, ata chegar a recoñecelo como fillo de Deus. Entendemos isto? Podemos explicalo coas nosas palabras?
  • Fíxate nas ideas do apartado “Algunas líneas comunes”. (páx. 243-249).



Tempo Ordinario: 34ª semana


25 de novembro: domingo 34 do Tempo Ordinario
Solemnidade de Xesús Cristo rei do universo.

Evanxeo: Xn 18, 33b-37

Cando Xesús estaba sendo xulgado por Pilato, entrou este outra vez no pretorio, chamou por Xesús e preguntoulle:
--¿Es ti o rei dos xudeus?
Xesús respondeu:
--¿Dis iso pola túa conta ou dixéroncho outros de min?
Pilato replicou:
--¿E logo son eu xudeu? A túa xente e os sumos sacerdotes entregáronte a min, ¿qué fixeches?
Xesús contestoulle:
--O meu reino non é deste mundo. Se deste mundo fose, os meus oficiais loitarían para que ninguén me entregase aos xudeus; pero o meu reino non é de aquí.
Díxolle entón Pilato:
--¿Logo ti es rei?
Xesús respondeu:
--Tal como o estás dicindo, eu son rei; para iso nacín e para iso vin ao mundo, para dar testemuño da verdade; todo o que está aberto á verdade escoita a miña voz.

venres, 16 de novembro de 2018

Tempo Ordinario: 33ª semana


18 de novembro: domingo 33 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 13, 24-32

Nunha ocasión díxolles Xesús ás persoas que o acompañaban de cerca:
--Naqueles días, pasada xa a gran angustia, o sol hase escurecer, a lúa deixará de alumar, as estrelas caerán do ceo, os astros do ceo abalarán. Entón verán vir o Fillo do Home sobre as nubes con grande poder e gloria. E mandará os anxos para reuniren toda a xente escollida desde un extremo do mundo ata o outro extremo.
Aprendede da comparanza da figueira. Cando lle saen os gromos e bota a folla, comprendedes que o verán está a chegar; pois cando vexades que pasan estas cousas, sabede que el xa está pretiño, á porta. Asegúrovos que non pasará esta xeración sen que antes suceda todo isto. O ceo e máis a terra pasarán, pero as miñas palabras non pasarán. En canto ao día e máis a hora, ninguén o sabe, nin os anxos do ceo, nin o Fillo; soamente o sabe o Pai.