xoves, 18 de outubro de 2018

Tempo Ordinario (B): 29ª semana


21 de outubro: domingo 29ª do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 10, 35-45

Nunha ocasión achegáronse a Xesús os fillos de Zebedeo, Santiago e máis Xoán, e dixéronlle:
--Mestre, nós queriamos que nos fixeses o que che imos pedir.
El preguntou:
--E logo, ¿qué é o que queredes que vos faga?
Contestáronlle:
--Concédenos que na túa gloria sentemos un á túa dereita e outra á túa esquerda.
Respondeulles Xesús:
--Vós non sabedes ben o que pedides. ¿Sodes capaces de beber o cáliz que eu teño que beber e de recibir o bautismo que eu teño que recibir?
Respondéronlle:
--Somos.
Xesús replicou:
--O cáliz que teño que beber si que o beberedes, e tamén recibiredes o bautismo que eu teño que recibir, pero o sentardes á miña dereita ou á miña esquerda iso non depende de min o concedelo, senón que é para quen está reservado.
Ao escoitaren isto, os outros dez anoxáronse con Santiago e con Xoán. Entón Xesús chamounos e díxolles:
--Xa sabedes que os xefes dos pobos os tiranizan e que os poderosos os asoballan. Pero entre vós non pode ser así: quen queira ser imporante entre vós, que sexa o voso servidor, e quen queira ter o primeiro posto entre vós, que se faga escravo de todos; que o Fillo do Home non veu para ser servido, senón para servir e a entregar a súa vida en rescate por toda a xente.

domingo, 14 de outubro de 2018

Compartindo inquedanzas


Queridas compañeiras e compañeiros, amigas e amigos:

Logo vai facer un ano que asumín o traballo de ofrecer uns materiais ao redor do evanxeo de cada día. En concreto tratouse de ofrecer o texto do evanxeo, unha meditación ou comentario, unha pregaria e algunha suxestión cara á acción derivada dese mesmo evanxeo. Fun facendo ese traballo o mellor que souben e puiden. Alegroume ver que puido axudar algo a que algunhas persoas se vinculasen máis á persoa e á boa nova de Xesús. Houbo algunha xente que así mo transmitiu. Deus sexa bendito!

Logo se vai acabar o ciclo B e pasaremos ao ciclo C; isto para os domingos. Para o diario sabedes que hai dous ciclos para a primeira lectura, pero o evanxeo repítese ano tras ano.

Pois ben, pensando xa en empezar co ciclo C no comezo do Advento, gustaríame que, con toda liberdade, me dixésedes que vos pareceu este traballo, se vos valeu de algo, se se pode mellorar, e en que, que seguro que si, se cabería introducir algún outro tipo de material que eu non contemplase, se é moi longo, moi curto... Todo o que se vos veña á cabeza; despois xa veríamos, claro, que é o que se podería facer ou non, o que eu mesmo podería facer ou non.

Para facer esta avaliación do ata agora feito, podiamos ir peza por peza:
- Evanxeo, sobre todo con ese intento de buscar unha versión inclusiva de xénero.
- Na meditación que case sempre colleu máis o aire de pequeno comentario.
- Na oración, que recoñezo que era algo que saía máis de min e para min, e que igual sería ben facela pensando máis na xente, non sei.
- Na acción, onde é difícil suxerir cousas moi concretas, porque iso ten que ser cousa de cada quen; limiteime a abrir algún campo onde se podería facer algo en relación co Evanxeo.

Agradeceríavos que me mandásedes as vosas suxestións con tempo abondo para poder aproveitalas para o plan do traballo que empezará co Advento. (nota ao pé)

Tamén vos quero dicir que, aparte dos tres libros xa publicados en SEPT con materiais para os domingos e festas dos tres ciclos litúrxicos, teño unha “colección” nova dos tres ciclos, tamén con materiais diversos, que se foron publicando no blog da Escola de Espiritualidade. Eu téñoos completos e podería mandarvos este ano o correspondente ao ciclo C, que é o que toca. Pero igual sería multiplicar palabras. De calquera xeito, se alguén o quere ter, que mo diga e mándollo por correo electrónico.

Graciñas por adiantado. Que entre todas e todos sexamos capaces de ir facendo boa sementeira evanxélica nesta nosa Terra, e en calquera parte do mundo onde as tarefas nos leven. Apertas agarimosas.

Manuel Regal Ledo

NOTA: Aquelas suxestións ou observacións que querades aportar podedes facelo no apartado Publicar un comentario e que aparece ao pé desta publicación. Grazas


xoves, 11 de outubro de 2018

Tempo Ordinario: 28ª semana


14 de outubro: domingo 28 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 10, 17-30

Nunha ocasión, cando Xesús ía poñerse en camiño, chegou un a correr, axeonllouse diante del e preguntoulle:
--Mestre bo, ¿qué teño que facer para acadar a vida eterna?
Xesús respondeulle:
--¿E por que dis que son bo? Ninguén é bo, fóra de Deus. Xa sabes os mandamentos: Non mates, non cometas adulterio, non roubes, non deas falso testemuño, non estafes, honra o teu pai e a túa nai.
El respondeu:
--Mestre, todas esas cousas gardeinas dende a miña mocidade.
Entón Xesús pousou nel a súa ollada chea de cariño e engadiu:
--Aínda che falta unha cousa: vai, vende todo o que tes e repárteo entre os pobres, e terás un tesouro no ceo. Despois ven e sígueme.
Ante estas palabras mudóuselle o rostro e marchou desconsolado, pois tiña moitos bens.
Xesús, mirando todo arredor, díxolles ás persoas do seu grupo máis próximo:
--Que difícil lle vai ser á xente rica entrar no reino de Deus!
E as persoas que o acompañaban ficaron moi sorprendidas por estas palabras. Pero Xesús volveu insistir:
--Fillos, fillas, que difícil é entrar no reino de Deus! É máis doado para un camelo pasar polo ollo dunha agulla, do que para unha persoa rica entrar no reino de Deus.
As persoas que o acompañaban, moi asombradas, comentaban entre si:
--Entón, ¿quen se vai poder salvar?
Xesús, mirando para elas fixamente, dixo:
--Si, para a xente é imposible, pero non para Deus; pois todo é posible para Deus.
Colle Pedro e di:
--Pois nós deixámolo todo e seguímoste.
Dixo Xesús:
--Tende por seguro que non hai ninguén que deixe casa, ou irmáns ou irmás, ou nai ou pai, ou fillos e fillas, ou leiras por causa miña e polo Evanxeo, que non reciba agora cen veces máis en casas, irmáns, irmás, nais e fillos, con persecucións, e no mundo futuro, a vida eterna.

venres, 5 de outubro de 2018

Tempo Ordinario: 27ª semana


7 de outubro: domingo 27 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 10, 2-16

Unha vez achegáronse a Xesús algúns fariseos, preguntándolle para probalo, se lle está permitido a un home repudiar a muller. El replicoulles:
--¿Qué foi o que mandou Moisés?
Respondéronlle:
--Moisés permitiu despedila, dándolle certificado de divorcio.
Díxolles Xesús:
--Tendo en conta a dureza do voso corazón escribiu Moisés para vós esa norma. Pero dende o principio da creación fíxoos home e muller. Por iso deixará o home a seu pai e máis a súa nai, unirase coa súa muller e serán os dous unha soa carne. De xeito que xa non son dous, senón unha soa carne. O que Deus uniu, que non o separe o home.
Xa na casa, as persoas que acompañaban a Xesús volvéronlle a preguntar acerca disto. El díxolles:
--O que repudia a muller e casa con outra comete adulterio contra a primeira. E se a muller abandona o marido e casa con outro, comete adulterio.

mércores, 26 de setembro de 2018

Tempo Ordinario: 26ª semana


30 de setembro: domingo 26 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 9, 38-43.45.47-48

Unha vez díxolle Xoán a Xesús:
--Vimos a un que botaba demos no teu nome e quixémosllo impedir, porque non é do noso grupo.
Xesús respondeulle:
--Pois non llo impidades, porque ninguén que faga milagres no meu nome fala despois mal de min. Quen non está contra nós está connosco. E quen vos dea un vaso de auga por serdes do grupo de Cristo, tende por seguro que non quedará sen recompensa. E a quen escandalice a unha destas criaturiñas miñas que cren en min, máis lle valera que lle colgasen do pescozo unha pedra de muíño e o largasen ao mar. Se a túa man te fai caer, córtaa: máis che vale entrar toco na vida que ir parar coas dúas mans ao inferno, ao lume que nunca se apaga. E, se o teu pé te fai caer, córtao; mellor será que entres coxo na vida, que ir dar cos dous pés no inferno. E, se o teu ollo te fai caer, arríncao; máis che vale entrar cego no reino de Deus e non que te boten cos dous ollos no inferno, onde o verme non morre nin o lume se apaga.

xoves, 20 de setembro de 2018

Tempo Ordinario: 25ª semana


23 de setembro: domingo 25 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 9, 30-37

Un día Xesús e a xente que o acompañaban de cerca índose do lugar onde estaban atravesaron a Galilea. Non quería que o soubese ninguén, pois ía instruíndo as persoas que andaban canda el. E dicíalles:
--O Fillo do Home vai ser entregado nas mans da xente; matarano, pero, despois de morto, pasados tres días, ha resucitar.
As persoas que o acompañaban non entendían o que lles dicía, pero non se atrevían a preguntarllo.
Chegaron a Cafarnaúm e, cando estaban na casa, preguntoulles:
--¿De que viñades discutindo polo camiño?
Calou todo o mundo, porque no camiño discutiran entre si sobre quen era o máis importante. Xesús sentou, chamou por todo o grupo e díxolles:
--Quen queira o primeiro posto, que ocupe o derradeiro e se converta en persoa servidora de todo o mundo.
E, collendo unha criatura, púxoa no medio do grupo e dándolle unha aperta, dixo:
--Quen acolle a unha destas criaturas no meu nome, acólleme a min; e quen me acolle a min non é a min a quen acolle, senón a aquel que me mandou.

xoves, 13 de setembro de 2018

Tempo Ordinario: 24ª semana


16 de setembro: domingo 24 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 8, 27-35

Unha vez ía Xesús coa xente que o acompañaba de cerca cara ás aldeas de Cesarea de Filipo e polo camiño preguntoulles:
--¿Quen di por aí que son eu?
Eles responderon:
--Algunhas persoas din que es Xoán Bautista; outras, que Elías; e outras, que algún dos profetas.
El preguntoulles a eles:
--E vós, ¿quen dicides que son?
Respondeu Simón Pedro:
--Ti es o Mesías.
E prohibiulles dicir nada a ninguén.
Entón, con toda claridade, empezou a adoutrinar o grupo que o acompañaba de cerca sobre de que era preciso que o Fillo do Home padecese moito, que o rexeitasen os anciáns, os sumos sacerdotes e máis os letrados; que o ían matar e que aos tres días había resucitar. Explicoulles isto con toda claridade. Entón Pedro colleuno á parte e empezou a rifarlle. Pero Xesús volvéndose cara ao grupo que o seguía de cerca, reprendeuno:
--Arreda de min, Satanás, que ti non te deixar guiar polos criterios de Deus, senón polos humanos.
E chamando a xente onda o seu grupo, díxolle a todo o mundo:
--Se alguén quere vir comigo, que renuncie a si mesmo, cargue coa súa cruz e que me siga. Pois quen queira poñer a salvo a súa vida, perderaa; pero quen perda a súa vida pola miña causa e pola do Evanxeo, ese poñeraa a salvo.

mércores, 5 de setembro de 2018

Tempo Ordinario: 23ª semana


9 de setembro: Domingo 23 do Tempo Ordinario

Evanxeo: Mc 7, 31-37

Unha vez, deixando Xesús Tiro, pasou por Sidón cara ao mar de Galilea, atravesando a Decápolis. Presentáronlle un xordo que case non falaba e suplicáronlle que lle impuxese as mans. Xesús separouno da xente, meteulle os dedos nos oídos e tocoulle a lingua con cuspe. Logo, erguendo os ollos ao ceo, suspirou e dixo:
--Effetá (ou sexa “ábrete”).
E no instante abríronselle os oídos e falaba perfectamente. Logo prohibiulles contalo a ninguén; pero canto máis llelo prohibía, máis o espallaban. E a xente, totalmente abraiada, dicía:
--Que ben o fai todo! Fai que os xordos oian e que os mudos falen.