Obradoiro de Espiritualidade 4

A IGREXA: CRISE E ESPERANZA

Núcleo vital 3º:

A graza de ser persoa evanxelizada e evanxelizadora

Textos bíblicos:

Lc 8, 1-8: Co equipo evanxelizador de Xesús, sementando o don de Deus.

Mt  5, 43-48: O núcleo do kerigma de Xesús.

Lc 4, 14-21: O plan evanxelizador de Xesús segundo Lucas.

Xn 4, 4-42: Un exemplo de acompañamento.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida

— Temos a experiencia de sermos persoas bautizadas, de forma parte dunha comunidade cristiá (pequeniña Igrexa local), de termos recibido o don do amor de Deus? Desde esa experiencia, ¿sentímonos de verdade implicadas na tarefa de vivir e compartir o evanxeo coa xente que nos rodea?

—Temos algunha experiencia desa evanxelización “persoa a persoa” na vida diaria, familiar, profesional, de amizades?

— Tes algunha experiencia de ser persoa acompañada no teu camiño humano e de fe, e tamén de acompañar a outras persoas no mesmo?

— O sacramento do perdón está sendo para ti un espazo onde experimentar a nosa condición de persoas pecadoras e perdoadas desde o amor?

Tempo de oración

—Busca un tempo, un espazo axeitado.

—Practica un símbolos sinxelos que te axuden a situarte en oración: acender unha veliña, sentar de forma implicada, relaxar o corpo, facer o nome do Pai con calma… Se rezas no medio da natureza, contempla agradecido o que te rodea, que son sinais tamén da presenza de Deus, …

—Toma conciencia de que estás na compaña de Deus, en Deus, con Xesús, no Espírito. Déixate recrear nisto.

—Di o Papa na Evangelii gaudium que o fundamental  do primeiro anuncio cristián é isto: “Xesucristo ámate, deu a súa vida por te salvar, e agora está vivo ao teu carón cada día, para te iluminar, para te fortalecer, para te liberar”. ¿Vivimos isto, que é o fundamental do que podemos compartir? Procuramos entrar neste mundo de realidades agradecendo momentos vividos, desexando, abríndonos a ese don, reactivando a nosa condición de persoas evanxelizadas, para logo poder evanxelizar ben.

—Remata cantando algo, rezando o Noso Pai.

Obradoiro de Espiritualidade 3

A IGREXA: CRISE E ESPERANZA

Núcleo vital 2º:

Evanxelizadores/as nun contexto social desafiante e sometid@s a posibles tentacións internas.

Textos bíblicos:

Mt 6, 24: No eterno conflito: Deus e o diñeiro.

Xn 16, 16-24: Na ledicia que ninguén nos quitará.

Lc 12, 22-34: Na confianza que supera os medos.

Xn 13, 31-35: No respecto, coidado e amor mutuo.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida

—Do que acontece ao teu redor, que é o que máis e o que menos favorece entre nós a formación dunha Igrexa ao estilo de Xesús?

—Cales son as actitudes negativas que máis te tentan, para non implicarte con forza na revitalización das nosas comunidades cristiás da Igrexa?

—De que méritos da Igrexa te sentes participando con orgullo san e agradecemento?

—Ata que punto os sacramentos son significativos para ti? Cando os celebras (Bautismo, Eucaristía, Perdón…), vívelos con rutina ou como algo que potencia en ti o teu apego por Xesús vivido en comunidade, e o teu desexo de compartir coa xente a ledicia do Evanxeo?

Tempo de oración

—Busca un tempo, un espazo axeitado.

—Toma conciencia de que estás na compaña de Deus, en Deus, con Xesús, no Espírito. Déixate recrear nisto.

—Retoma algún texto da Evangelii gaudium, que che chegou á alma, ou algunha das pasaxes evanxélicas que van ao comezo desta folla. Reléaas, medítaas, reza con elas, déixate conmover por elas.

—Procura quedarte con aquela frase, aquela palabra, aquel movemento interior positivo que máis se aviveceu en ti durante a oración. Dálle espazo e forma na túa vida diaria.

—Remata cantando algo, rezando o Noso Pai.

Obradoiro de Espiritualidade 2

A IGREXA: CRISE E ESPERANZA

  

Núcleo vital 1º:

Discípulo/a misioneiro/a dunha Igrexa en saída, sen poder, ao servizo da xente empobrecida.

Textos bíblicos:

Mt 10, 1-15: tamén nós somos enviados/as.

Lc 15, 11-32: ante todo o esencial do Evanxeo.

Mc 10, 35-45: nunca unha Igrexa de poder.

Mt 13, 31-35: Igrexa fermento e gran de mostaza.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida

—Cando o Papa fala da “conversión pastoral” (nn. 25-33), ¿qué é o que máis che chamou a atención?

—¿Sénteste formando parte dunha Igrexa cerrada en si mesma, atenta á “simple administración”, ou dunha Igrexa en saída, misioneira? En que aspectos ves unha cousa ou outra?

—Formas parte seguramente dunha parroquia, ¿ten as trazas que o Papa Francisco lle gustaría ver nela (E.G., n.28). Se non é así, ¿cal é a túa actitude ante esa forma concreta de ser e facer Igrexa?

—A parroquia é un espazo onde se poder vivir a experiencia cristiá misioneira; pero pode haber outros lugares onde facelo. Coñeces algún deses lugares distintos? Pensaches en incorporarte a eles dalgunha maneira?

Tempo de oración

—Busca un tempo, un espazo axeitado.

—Toma conciencia de que estás na compaña de Deus, en Deus, con Xesús, no Espírito. Déixate recrear nisto.

—Retoma algún texto da Evangelii gaudium, que che chegou á alma, ou algunha das pasaxes evanxélicas que van ao comezo desta folla. Reléaas, medítaas, reza con elas, déixate conmover por elas.

—Na oración procura identificar as dificultades, medos, covardías que che impiden vivir o que na oración descobres. Desexa a forza do Espírito, ábrete a ela, acóllea. Non te negues a Deus.

—Remata cantando algo, rezando o Noso Pai.

Obradoiro de Espiritualidade 1

            A IGREXA: CRISE  E ESPERANZA

Quería Xesús unha Igrexa? Como a quería?

      Pola mañá estivemos pensando e falando sobre a comunidade de seguidores e seguidoras que Xesús foi creando ao  redor de si. Aínda sen falar de Igrexa, os relatos evanxélicos están cheos de elementos que deberían caracterizar ao grupo de Xesús. É imprescindible volver ao Evanxeo para recrear unha Igrexa ao estilo de Xesús, que é a que realmente nos pode prestar un servizo axeitado a nós e ao mundo que nos rodea.

Tendo isto en conta e coñecendo o Evanxeo como en parte o coñecemos,

-   ¿Cal é a túa actitude vital ante a comunidade cristiá na que participas, ante a Igrexa en xeral? ¿Dóeche, sófrela, gozas con ela, considérala importante para ti, para á sociedade, tés saudade do fermosísimo papel que podería xogar, do grande servizo que podería ofrecer?

-   Das cousas que a Xesús máis lle gustaba ver no grupo dos seus seguidores/as, ¿cales cres ti que están dalgunha maneira presentes en ti,  na comunidade da que formas parte e no conxunto da Igrexa?

-   E, ao revés, das cousas que Xesús máis valoraba para o grupo que se formou ao redor del, ¿cales faltan máis en ti, na comunidade da que formas parte, no conxunto da Igrexa?

Obradoiro de Espiritualidade 4

PENSAR E VIVIR A XESÚS HOXE

Textos bíblicos:

Mc 16, 1-8: Así narrou a resurrección de Xesús o autor do primeiro evanxeo publicado. As mulleres, María Magdalena, María de Santiago e Salomé están no centro da experiencia e do relato.

Lc 24, 13-35: O relato de Emaús, onde se describe como dous discípulos viviron o seu particular encontro con Cristo resucitado.

Xn 21, 1-14: Extraordinaria narración, viva, suxestiva, caseira, que mostra como os discípulos sentían a Xesús vivo no medio deles.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida.

1.- 0s relatos da resurrección son composicións que nos transmiten a experiencia de  encontro con Xesús resucitado por parte das persoas que mantiñan o seu recordo. Tod@s nós estamos chamad@s a unha experiencia similar, para fundar a nosa fe en Xesús. Como a estamos vivindo? 

2.- Como relacionamos a esperanza nunha vida futura en Deus co deber de traballar por unha vida digna neste mundo para nós e para todo o mundo? Como a nosa vida atopa purificación e plenitude en Deus, na resurrección?

3.- Pensamos que crer na resurrección e vivir a relación con Cristo resucitado nos pode permitir tamén algún tipo de relación espiritual coas persoas defuntas, sen entrar en cousas raras? Como vivimos isto?

Tempo de oración

• Oración de trato con Cristo resucitado, presente en toda vida.
• Sae ao campo, se podes. Toma conciencia de todas as criaturas, animadas e inanimadas, que vaias atopando. Teñen vida en Deus. Se podes, toca esas criaturas. Canta algo a Deus pola vida das criaturas.
• Mira a túa propia vida, a vida da xente que te rodea, na súa fraxilidade e na súa grandeza. Namórate da vida. Deixa que o seu lume prenda en ti e te aviveza para a solidariedade.
• Canta algo. Pensa nalgunha acción de irmandade e lévaa a cabo. Cristo está en ti abrindo camiños de resurrección.

Obradoiro de Espiritualidade 3

PENSAR E VIVIR A XESÚS HOXE

Textos bíblicos:

Mt 3, 13-17: recolle unha experiencia fundamental de Xesús: sentirse totalmente fillo de Deus. Fillos/as no fillo.

Lc 4, 1-13: conflitos que Xesús viviu no seu proceso de maduración como crente en Deus.

Xn 16, 4b-15: as primeiras comunidades cristiás, o mesmo Xesús é consciente de que o Espírito ten moito que nos dicir, moito que desenvolver, moito que afondar.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida.

1.- Ser fillas ou fillos no Fillo. Vivir a experiencia de sermos fillos e fillas ao estilo de Xesús, no Fillo, desenvolvendo en nós as mesmas identidades que Xesús viviu. É un ideal cristián. Como o estamos vivindo? 

2.- Seguir a Xesús por simple imitación ou copia, ou seguilo desenvolvendo en nós os dinamismos fundamentais que marcaron a súa existencia, pero nos contextos culturais de hoxe? 

3.- A nosa relación persoal con Xesús, como a levamos a cabo? É unha idea, unha especie de fantasma (Mc 6,49), unha persoa real coa que tratamos, coa que compartimos ata o máis íntimo, a quen amamos, aínda que a súa presenza sexa unha presenza no Espírito, espiritual?

Tempo de oración

• Busca e crea un espazo, un momento, un tempo axeitado (15-20´)
• Toma conciencia de que Deus está en ti, de que ti estás en Deus.
• Le algún dos textos sinalados arriba ou Mt 6, 5-14 sobre a oración.
• Vaite concentrando naquel xesto, naquela palabra de Xesús, que máis che chegou. Somérxete nela, deixa que te colla enteiramente. Cala, adora, ofrécete a fondo, para poder vivir logo algo coma Xesús.
• Acaba dándolle grazas a Deus pola súa atención neste tempo. Anímate a pasar o día empuxada polo alento de Xesús acollido na oración.

Obradoiro de Espiritualidade 2

PENSAR E VIVIR A XESÚS HOXE

Textos bíblicos:

Mc 1, 21-29: A autoridade coa que Xesús falaba e actuaba causaba admiración.

Mc 8, 27-38: E vós, ¿quen dicides que son eu? Cómo o mesmo Xesús se explica a si mesmo.

Xn 1, 1-18: Prólogo do Evanxeo de Xoán, que amosa xa unha comprensión de Xesús moi madurada desde a reflexión e a vida dalgunhas comunidades cristiás.

Para entrar en contacto coa túa experiencia de vida.

1. En situacións de crise e transformación da Igrexa sempre se insistiu na necesidade de “volver a Xesús”. ¿Qué significa vitalmente para ti “volver a Xesús”?
2. Sinala algún aspecto do proxecto e do comportamento crente de Xesús, que neste momento che resulta especialmente atraínte ou especialmente difícil de asumir.
3. Os primeiros grupos cristiáns foron descubrindo e foron experimentando en comunidade quen era Xesús, que significaba para as súas vidas e para o conxunto da realidade social. ¿Cómo lle estás dando saída a esta necesidade de avanzar no descubrimento de Xesús en comunidade? ¿Sentes necesidade de dar algúns pasos por aí? ¿Qué pasos poderías dar?

Tempo de oración

• Busca e crea un espazo, un momento, un tempo axeitado (15-20´)
• Toma conciencia de que Deus está en ti, de que ti estás en Deus.
• Le algún dos textos sinalados arriba ou Mt 6, 5-14 sobre a oración.
• Vaite concentrando naquel xesto, naquela palabra de Xesús, que máis che chegou. Somérxete nela, deixa que te colla enteiramente. Cala, adora, ofrécete a fondo, para poder vivir logo algo coma Xesús.
• Acaba dándolle grazas a Deus pola súa atención neste tempo. Anímate a pasar o día empuxada polo alento de Xesús acollido na oración.

Obradoiro de Espiritualidade 1

PENSAR E VIVIR A XESÚS HOXE

Esta mañá viamos como a comunidade cristiá desde o primeiro momento foi facendo o descubrimento da riqueza enorme de Xesús como ser humano e como fillo de Deus. Este camiño de descubrimento segue aberto na cristoloxía actual.

Tamén cada un, cada unha de nós facemos o noso camiño singular neste descubrimento que nunca podemos dar por acabado.

Tendo isto en conta:

• Que, quen foi sendo Xesús para ti ao longo da túa vida? Describe brevemente este proceso persoal teu.

• Recordas algún momento ou circunstancia na que tiveches algunha experiencia máis intensa, na que caíches na conta dalgunha dimensión nova para ti de Xesús?

• Coñecemos ben esta pregunta que Xesús nunha ocasión lles fixo ás persoas que o acompañaban de cerca: “E vós, ¿quén dicides que son eu?” (Mc 8,29). ¿Quen son eu para ti? ¿Que resposta lle darías ti a Xesús desde a realidade da túa vida? Resume a resposta nunha frase curta, nunha soa palabra, nun símbolo…