03 marzo, 2021

Tempo de Coresma: 3ª semana



7 de marzo: Domingo 3º de Coresma

1ª lectura: Ex 29, 1-17
Salmo: 18, 8. 9. 10. 11
2ª lectura: 1 Cor 1, 22-25

Evanxeo: Xn 2, 13-25

Estaba a chegar a Pascua dos xudeus e subiu Xesús a Xerusalén. Atopou no templo os que vendían bois, ovellas e pombas e máis os que cambiaban diñeiro, sentados; vai e, facendo un vergallo con cordas de xunco, botounos a todos fóra do templo e as ovellas e os bois tamén; guindou cos cartos e virou as mesas dos que cambiaban diñeiro; e aos que vendían as pombas díxolles:

—Arredade de aquí estas cousas, non fagades da casa do meu Pai unha casa de negocio.

Lembráronse os seus discípulos de que estaba escrito: “O celo da túa casa devórame.”

Pero replicáronlle os xudeus:

—¿Qué sinal nos mostras, para faceres estes feitos?

Respondeulles Xesús:

—Derrubade este templo e erguereino en tres días.

Retrucáronlle os xudeus:

—Corenta e seis anos levou edificar este templo ¿e halo erguer ti en tres días?

Pero el dicíao referíndose ao templo do seu corpo. Cando se ergueu de entre os mortos, lembraron os seus discípulos o que dixera e creron na Escritura e no dito de Xesús.

Estando Xesús en Xerusalén pola festa da Pascua, moitos creron nel, vendo os signos que facía. Pero, pola súa parte, Xesús non se fiaba deles, porque os coñecía a todos. Non precisaba de que ninguén lle dese informacións de ninguén, que ben coñecía el o que había no home.

01 marzo, 2021

Fratelli tutti: capítulo cuarto

  



CAPÍTULO CUARTO

UN CORAZÓN ABERTO AO MUNDO ENTEIRO

Texto deste capítulo en galego:

(tradución de Nuria Núñez)


Guía para a lectura por Mencha Leirós de la Peña

Fratelli tutti!, Fratelli tutti!, exclamamos con entusiasmo ante esta encíclica na que o Papa Francisco expresa o desexo de que “fronte a diversas e actuais formas de eliminar ou de ignorar a outros, sexamos capaces de reaccionar cun novo soño de fraternidade e de amizade social que non quede nas palabras”(6).

Pero para que este soño non quede en nada, é imprescindible pasar das ideas aos feitos e como unha axuda para dar este paso se presenta este capítulo cuarto, no que o Papa vai analizando realidades do mundo actual que impiden a fraternidade e indica que se queremos dar unha resposta teremos que afrontar “unha serie de retos que nos descolocan, nos obrigan a asumir novas perspectivas…”(128).

Na primeira parte, aborda un dos problemas mais crueis e dolorosos dos nosos tempos: a migración. Este é un reto moi complicado, xa que hai que considerar os problemas nos países de orixe, as dificultades durante os desprazamentos, a situación terrible ante as fronteiras pechadas e todos os obstáculos que as persoas migrantes atopan cando conseguen chegar a un país no que iniciar unha nova vida. E os problemas continúan cando xa están asentados nun país pero non logran saír da marxinación e acadar a plena cidadanía, cos mesmos dereitos e deberes que os cidadáns do país receptor.

Pero no tema das migracións non todo é negativo porque aínda que a acollida implica a resolución de moitos problemas, tamén supón un don, un regalo para quen acolle xa que permite o encontro entre persoas e culturas diferentes e unha posibilidade de crecemento. Pero ese encontro non pode darse cando se está buscando o propio beneficio e polo tanto é imprescindible unha relación desde a gratuidade, facendo as cousas de balde, sen esperar nada a cambio, dando gratis o que recibimos gratis.

Na segunda parte do capítulo, o Papa refírese á tensión que actualmente existe entre o local e o universal. Estamos nun momento da historia no que cada vez é mais evidente o global, o encontro entre todos os pobos. Pero ao mesmo tempo non hai encontro entre pobos se non é desde o amor á terra, ao pobo e á propia cultura. É necesario articular eses dous aspectos da realidade para vivir no mundo actual.

Suxestións para axudar a reflexionar e pasar polo corazón as propostas do Papa:

Ata que punto teño como meu o soño de que todos os seres humanos somos irmás e irmáns?

Como sinto que é a miña implicación na acollida, protección, promoción e integración das persoas migrantes no meu país?

En que medida participo nos procesos de cambio e evolución dos países de orixe para que neles mellore a vida das persoas?

Como se articula na miña vida esa tensión entre o local e o global? Aférrome ao próximo e prescindo do que sucede no resto do mundo, ou ben, paso totalmente do que ocorre ao meu carón e vivo nun universalismo abstracto?


25 febreiro, 2021

Tempo de Coresma: 2ª semana


 

28 de febreiro: Domingo 2º de Coresma

1ª lectura: Xén 22, 1-2. 9-13. 15-18
Salmo: 115, 10 e 15. 16-17. 18-19
2ª lectura: Rom 8, 31b-34

Evanxeo: Mc 9,2-10

Un día levou Xesús consigo a Pedro, a Santiago e a Xoán e subiu con eles sos a un monte alto. Alí transfigurouse diante deles, e os seus vestidos viráronse resplandecentes, brancos coma ningún bataneiro do mundo os podería branquexar. E aparecéuselles Elías e máis Moisés, que estaban afalar con Xesús.

Pedro colleu a palabra e díxolle a Xesús:

—Mestre, que bo sería ficarmos aquí! Imos facer tres tendas: unha para ti, outra para Moisés e outra para Elías.

El non sabía o que dicía, de tan asustados que estaban.

E formouse unha nube que os cubriu, e dende a nube deixouse oír unha voz:

—Este é o meu Fillo benquerido; escoitádeo.

De se súpeto, mirando ao redor, xa non viron a ninguén, senón a Xesús só onda eles.

Cando baixaban do monte, Xesús encargoulles que non contasen nada do que viran, ata que o Fillo do home resucitase de entre os mortos. Eles gardaron a cousa en segredo, pero preguntábanse entre si que sería aquilo de “resucitar de entre os mortos”.

18 febreiro, 2021

Tempo de Coresma: 1ª semana

 


21 de febreiro: Domingo 1º de Coresma

1ª lectura: Xén 9, 8-15
Salmo: 24, 4bc-5ab. 6-7bc. 8-9
2ª lectura: 1 Pe 3, 18-22

Evanxeo: Mc 1,12-13

Nunha ocasión o Espírito encamiñou a Xesús ao deserto. Alí permaneceu corenta días, alí o tentou Satanás; vivía entre as feras e servíano os anxos.

Cando prenderon a Xoán, marchou Xesús a Galilea a anunciar a Boa Nova de Deus, dicindo:

—O tempo está cumprido e chega o reino de Deus; convertédevos e crede na Boa Nova.