07 maio, 2021

Fratelli tutti: oración 6 capítulo

   


PREGARIA 
(Capítulo 6 da encíclica)

Diálogo e amizade social
 
Manuel Regal Ledo

Bendito sexas, Deus,
Pai e Nai nosa,
que en ti mesma es
todo relación, todo comunicación,
todo diálogo!

Bendito sexas, Deus queridiña,
porque es saíndo de ti,
creando amorosamente
e amorosamente establecendo vencellos substanciais
con todas as criaturas,
con todos e cada un, cada unha de nós,
coa ilusión última
de facernos Un en ti,
tal como o viviu e anunciou
o teu fillo Xesús,
o noso irmán maior e guieiro imprescindible!

Bendito sexas, Deus feito palabra,
para lembrarnos a cotío
que na palabra transparente e coherente
está a esencia da nosa condición de criaturas
e o instrumento fundamental
para facer valer a nosa dignidade
e respectar a dignidade de toda criatura!

Bendito sexas, Deus queridiño,
eterno dialogante respectuoso,
que te achegas a nós,
escoitándonos, ollándonos, coñecéndonos,
comprendendo pacientemente as nosas fraxilidades
iluminándoas apaixonadamente co teu Espírito,
co afán de conseguir de cada persoa o mellor de nós,
e deste mundo unha gozosa e respectuosa casa común!

Bendito sexas sempre
no diálogo e na amizade social
das persoas, dos grupos políticos, das nacións!
Sempre a palabra, a razón, o encontro, a complementariedade,
nunca o desprezo, o abuso, o illamento, as armas!

Bendito sexas,
e que cada día te saibamos bendicir
coa nosa palabra clara e respectuosa,
coa nosa amabilidade sen fisuras,
co noso interese por unir ideas e forzas
para garantir o digno benestar de cada ser humano,
sobre todo o benestar da xente máis vulnerable!
Por un mundo de irmás, de irmáns, no teu nome!


06 maio, 2021

Tempo de Pascua: 6ª semana

 


9 de maio: Domingo 6 de Pascua

1ª lectura: Feit 10, 25-26. 34-35. 44-48
Salmo: 97, 1. 2-3ab. 3cd-4
2ª lectura: 1 Xn 4, 7-10

Evanxeo: Xn 15, 9-17

Unha vez díxolles Xesús aos seus discípulos:

—Como me amou o Pai, así vos amei eu: permanecede no meu amor. Se gardades os meus mandamentos, permaneceredes no meu amor, como eu gardei os mandamentos de meu Pai e permanezo no seu amor.

Díxenvos estas cousas para que a miña alegría estea en vós e a vosa alegría sexa plena.

Este é o meu mandamento: que vos amedes uns a outros como eu vos amei. Ninguén ten amor meirande ca este: que un dea a súa vida polos amigos. Vós sodes amigos meus, se facedes canto eu vos mando.

Xa non vos chamo servos, que o servo non sabe o que fai o seu señor; a vós trateivos de amigos, pois todo o que lle oín a meu Pai déivolo a coñecer.

Non me escollestes vós a min, senón que vos escollín eu a vós, e púxenvos para que vaiades e levedes froito e o voso froito permaneza, de xeito que todo o que lle pidades ao Pai no meu nome volo conceda.

Mándovos isto: que vos amedes uns a outros.

30 abril, 2021

Fratelli tutti: capítulo sexto

   



CAPÍTULO SEXTO

DIÁLOGO E AMIZADE SOCIAL

Texto deste capítulo en galego:

(tradución de Nuria Núñez)


Guía para a lectura por Elvira Santos Pena

En principio parécenos que non di o Papa nada novo, son conceptos, que manexamos habitualmente e que damos por sabidos. Diálogo, consenso, encontro, amabilidade…. Recoméndovos ler con moita calma este capítulo porque podemos facer moitos descubrimentos sobre o que significan estas palabras. Xa na introdución do capítulo (num.198) podemos ler: “Para encontrarnos e axudarnos mutuamente precisamos dialogar” O diálogo axuda a vivir mellor moito mais do que pensamos.

O primeiro apartado leva por título “O diálogo social . Cara unha nova cultura” .O Papa vai explicando o que non é dialogar. A veces convertemos o que pensamos diálogo nun intercambio de opinións que non son mais que monólogos paralelos que non comprometen a ninguén, ao que se engade o ton violento ou a descualificación do adversario. Un auténtico diálogo social supón a capacidade de respectar o punto de vista do outro, escoitar con moita atención porque existe a posibilidade de que a súa aportación conteña unha riqueza que non descubríramos nos. Dialogar así supón buscar o ben común, non ten nada que ver con impoñer cada un a súa maneira de pensar.

O segundo apartado titúlase “ O fundamento dos consensos “ . Destaca aquí a importancia de buscar os fundamentos máis sólidos que están detrás das nosas opcións. Aceptar que hai valores permanentes que están mais alá de todo consenso, que son apreciados como estables e que dan solidez y estabilidade a unha ética social. Tamén é certo que podemos ir crecendo na súa comprensión por iso o consenso é algo dinámico.

“Unha nova cultura” titúlase o terceiro apartado deste capítulo que xa empeza dicindo “A vida é a arte do encontro”. E aquí o Papa vai contándonos que é a “cultura do encontro”, buscar puntos de contacto, tender pontes, proxectar algo que inclúa a todos. Recoñecer que a paz social non é un proceso doado, precisa moito traballo , é un proceso lento e difícil si queremos que sexa unha paz real e sólida.” Un pacto social, realista e inclusivo debe ser tamén un” pacto cultural “que respecte e asuma as diversas cosmovisións culturas ou estilos de vida que coexisten na sociedade”.

O Capítulo remata co apartado titulado “Recuperar a amabilidade”. A amabilidade supón valoración e respecto. Cando a amabilidade se fai cultura, cambia o estilo de vida e as relacións sociais. “Facilita a procura de consensos e abre camiños onde a exasperación destrúe todas as pontes”. Son soamente tres puntos pero non me parece un apartado menor. Pódenos facer pensar moito e como resultado deste” cultivo da amabilidade” que Francisco nos recomenda, podemos cambiar o entorno, aínda que sexa soamente o próximo, cambiarnos a nos mesmas e facer a vida máis doada e as relacións máis auténticas , humanas e felices.

Para reflexionar

Despois de ler o que Francisco nos di sobre o que significa o verdadeiro diálogo. ¿Pensas que neste momento a nosa sociedade responde a esa maneira de dialogar?

E persoalmente, ¿Como é a túa maneira de dialogar? ¿Que pensas do que o Papa chama a “cultura do encontro”?

Francisco insiste no “cultivo da amabilidade” e no seu poder transformador . ¿Estás de acordo? E na vida diaria, ¿Como actúas con respecto a amabilidade nas relacións cos demais?


28 abril, 2021

Tempo de Pascua: 5ª semana

 

2 de maio: Domingo 5 de Pascua

1ª lectura: Feit 9, 26-31
Salmo: 21, 26b-27. 20 e 30. 31-32
2ª lectura: 1 Xn 3, 18-24

Evanxeo: Xn 15,1-8

Nunha ocasión díxolles Xesús aos seus discípulos:

—Eu son a verdadeira vide e meu Pai é o labrador. A vara que en min non leva froito, arríncaa; e a que leva froito límpaa, para que leve aínda máis froito. Vós xa estades limpos pola palabra que vos teño falado. Permanecede en min e eu en vós.

Así como a vara non pode levar froito pola súa conta, se non permanece na vide, tampouco vós, se non permanecedes en min. Eu son a vide; vós, as varas. Quen permanece en min e eu nel, ese leva froito abondoso, pois fóra de min non podedes facer nada. Se alguén non permanece en min, é coma as varas arrincadas fóra, que secan; apáñanas, bótanas no lume e arden.

Se permanecedes en min e as miñas palabras permanecen en vós, pedide o que queirades e hásevos facer. Nisto é glorificado meu Pai, que le levedes froito abondoso e vos mostredes coma discípulos meus.