17 de setembro: Domingo 24 do tempo ordinario.
1ª lectura: Eclo 27, 33—28, 9. Salmo: 102, 1-2. 3-4. 9-10. 11-12
2ª lectura: Rom 14, 7-9.
Evanxeo: Mt 18, 21-35
Unha vez achegouse Pedro a Xesús e preguntoulle:
—“Señor, cantas veces terei que perdoar a meu irmán se me segue ofendendo? Ata sete veces?
Respondeulle Xesús:
—“Non che digo ata sete veces, senón ata setenta e sete.
Por iso o Rino dos Ceos é semellante a un rei que quixo facer as contas cos seus servidores. Cando empezaba, presentóuselle un que lle debía varios millóns. E como non tiña con que pagar, o señor ordenou que o vendesen a el con muller, fillos e canto tiña, para que así lle pagase.
O servidor botóuselle aos pés e suplicáballe:
—“Ten paciencia comigo, que cho hei pagar todiño!”
O Señor tivo dó daquel home e deixouno marchar, perdoándolle toda a súa débeda. Pero, ao saír, o servidor aquel atopouse cun compañeiro que lle debía unha insignificancia e, agarrándoo pola gorxa, esganábao dicíndolle:
—“Paga o que me debes.”
Botándose aos seus pés, o compañeiro suplicáballe:
—“Ten paciencia comigo,que cho hei pagar todo.”
Pero non lle fixo caso e, aínda para máis, mandouno meter na cadea ata que lle pagase a débeda.
Os compañeiros, ao veren tal cousa, moi apesarados, fóronlle contar ao seu señor todo o que pasara. Entón o señor mandouno chamar e díxolle:
—“Servidor malvado! Eu perdoeiche toda aquela débeda, porque mo pediches. E logo non debías ti tamén compadecerte do teu compañeiro, como eu me compadecín de ti?”
E todo anoxado, o señor entregouno aos verdugos ata que lle pagase toda a débeda.
Así tamén fará convosco meu Pai celestial, se non perdoades de corazón cada un a seu irmán.”



