Tempo Ordinario: 25ª semana

24 de setembro: Domingo 25 do tempo ordinario.

1ª lectura: Is 55, 6-9. Salmo: 144, 2-3. 8-9. 17-18.

2ª lectura: Flp 1, 20c-24. 27a.

Evanxeo: Mt 20, 1-16a

Nunha ocasión díxolles Xesús aos seus discípulos esta parábola:

—“O Reino dos Ceos parécese a un propietario que saíu pola mañá ceo a contratar xornaleiros para a súa viña. Axustou con eles o xornal dun denario e mandounos á súa viña. Saíu outra vez á media mañá e atopou outros sen traballo na praza. E díxolles:

—Ide vós tamén á miña viña, e dareivos o xusto.”

Eles foron. De novo saíu polo mediodía e pola tarde, facendo o mesmo. Pero aínda volveu saír á tardiña, e atopando outros parados na rúa, díxolles:

—“Pero que facedes aquí, todo o día sen traballar?”

Eles responderon:

—“É que ninguén nos contratou.”

El díxolles:

—“Ide vós tamén á miña viña.”

Anoitecendo xa, díxolle o dono da viña ao administrador:

—“Chama os xornaleiros e págalles o xornal: empezando polos últimos e acabas polos primeiros.”

Chegan os da derradeira hora e dálles un denario a cada un. Cando chegaron os primeiros coidaron que lles darían máis, pero tamén recibiron cadanseu denario. Ao recibilo, lmu8rmuraban contra o propietario:

—“Eses, os derradeiros, traballaron unha hora só e trátalos igual ca a nós, que aturamos o peso e a caloraza do día.”

Pero el replicoulle a un deles:

—“Amigo, non che fago ningunha inxustiza. Non axustamos un denario? Pois colle o teu e vaite. E logo, se quero darlle ao último igual ca a ti, non teño dereito a facer o que quero co que é meu? Ou é que ti ves con mal ollo que eu sexa bo?”

Así, dese mesmo xeito, os últimos serán os primeiros.

Tempo Ordinario: 24ª semana

17 de setembro: Domingo 24 do tempo ordinario.

1ª lectura: Eclo 27, 33—28, 9. Salmo: 102, 1-2. 3-4. 9-10. 11-12

2ª lectura: Rom 14, 7-9.

Evanxeo: Mt 18, 21-35

Unha vez achegouse Pedro a Xesús e preguntoulle:

—“Señor, cantas veces terei que perdoar a meu irmán se me segue ofendendo? Ata sete veces?

Respondeulle Xesús:

—“Non che digo ata sete veces, senón ata setenta e sete.

Por iso o Rino dos Ceos é semellante a un rei que quixo facer as contas cos seus servidores. Cando empezaba, presentóuselle un que lle debía varios millóns. E como non tiña con que pagar, o señor ordenou que o vendesen a el con muller, fillos e canto tiña, para que así lle pagase.

O servidor botóuselle aos pés e suplicáballe:

—“Ten paciencia comigo, que cho hei pagar todiño!”

O Señor tivo dó daquel home e deixouno marchar, perdoándolle toda a súa débeda. Pero, ao saír, o servidor aquel atopouse cun compañeiro que lle debía unha insignificancia e, agarrándoo pola gorxa, esganábao dicíndolle:

—“Paga o que me debes.”

Botándose aos seus pés, o compañeiro suplicáballe:

—“Ten paciencia comigo,que cho hei pagar todo.”

Pero non lle fixo caso e, aínda para máis, mandouno meter na cadea ata que lle pagase a débeda.

Os compañeiros, ao veren tal cousa, moi apesarados, fóronlle contar ao seu señor todo o que pasara. Entón o señor mandouno chamar e díxolle:

—“Servidor malvado! Eu perdoeiche toda aquela débeda, porque mo pediches. E logo non debías ti tamén compadecerte do teu compañeiro, como eu me compadecín de ti?”

E todo anoxado, o señor entregouno aos verdugos ata que lle pagase toda a débeda.

Así tamén fará convosco meu Pai celestial, se non perdoades de corazón cada un a seu irmán.”

Tempo Ordinario: 23ª semana

10 de setembro: Domingo 23 do tempo ordinario.

1ª lectura: Ez 33, 7-9. Salmo: 94, 1-2. 6-7. 8-9.

2ª lectura: Rom 13, 8-10.

Evanxeo: Mt 18, 15-20

Unha vez díxolles Xesús aos seus discípulos:

—“Se teu irmán peca contra ti, vai e repréndeo, pero ti con el só. Se te escoita, lograches o teu irmán. Se non te escoita, leva contigo aínda un só ou dous, de modo que pola palabra de dúas ou tres testemuñas todo o asunto quede resolto. Se tampouco a eles lles fai caso, dillo á comunidade; e se nin sequera á comunidade lle fai caso, sexa para ti coma un pagán ou un publicano.

Dígovolo de verdade: O que atedes na terra, será atado no ceo, e o que desatedes na terra, será desatado no ceo.

Dígovos aínda máis: Se dous de vós se poñen de acordo na terra para pedir calquera cousa, conseguirano do Pai meu, que está nos ceos. Porque onde están dous ou tres reunidos no meu nome, alí no medio deles estou eu.”

Tempo Ordinario: 22ª semana

3 de setembro: Domingo 22 do tempo ordinario

1ª lectura: Xer 20, 7-9. Salmo. 62, 2. 3-4. 5-6. 8-9.

2ª lectura: Rom 12, 1-2

Evanxeo: Mt 16, 21-27

Nunha ocasión comezou Xesús a aclararlles aos seus discípulos que tiña que ir a Xerusalén, e que alí o ían facer padecer moito os anciáns, os sumos sacerdotes e os letrados; que o ían executar e que ao terceiro día había resucitar.

Pedro, colléndoo á parte, empezou a rifar con el, dicindo:

—“Deus te libre, Señor; a ti non che pasará nada diso de maneira ningunha.”

Pero el, volvéndose, díxolle a Pedro:

—“Arreda de min, Satanás! Ti es un tentador para min, porque non te deixas guiar por Deus sen´çon pola xente.

Entón díxolles Xesús aos seus discípulos:

—“Se alguén quere vir comigo, renegue de si mesmo, cargue coa súa cruz e sígame. Porque quen queira poñer salvo a súa vida, perderaa; pero quen a perda por min, encontraraa.

Pois de que lle serve a unha persoa gañar o mundo enteiro se arruína a súa vida? E que pode dar unha persoa en troco pola súa vida?

Porque o Fillo do Home ha vir na gloria de seu Pai cos seus anxos; entón pagará a cadaquén conforme á súa conduta.